Het nadeel van een vrije Zaterdag is dat veel werknemers deelname aan het bedrijfsuitje tot het laatste moment kunnen afzeggen. De werkgever heeft op dat moment in de meeste gevallen de rekening voor het bedrijfsuitje al voldaan. Gevolgen voor de werknemer zijn er bij een afzegging niet, een dag die buiten de contracturen valt is geen verplichte werkdag en men kan dus ook niet verplicht worden om deel te nemen aan het bedrijfsuitje. De meeste bedrijven plannen eenmaal per jaar een bedrijfsuitje voor het personeel. Zou de werkgever een bedrijfsuitje in de werkuren laten vallen dan kan men alleen om geldige reden afmelden. Een reden zou kunnen zijn dat er lichamelijke activiteiten plaatsvinden waar de werknemer niet toe in staat is. Heeft men geen geldige reden dan moet men een snipperdag aanvragen of kan men zich in het uiterste geval ziekmelden. In de meeste gevallen kan men vooraf als de planning bekend is wel met de werkgever tot een akkoord komen. Staat er bijvoorbeeld veel lopen of fietsen op het programma en is men wat slechter ter been dan kan er een afspraak worden gemaakt om je later bij het gezelschap te voegen. Sommige werknemers zien het bedrijfsuitje dat op een vrije dag plaatsvindt als een inbreuk op hun privé-leven. Vanuit de werkgever gezien is de vrije dag een verzekering tegen ongevallen. Als een bedrijfsuitje op een vrije dag wordt gepland neemt de werknemer vrijwillig deel aan een programma dat vooraf bekend is gemaakt. Zou er een ongeluk gebeuren dan is de werkgever hier niet verantwoordelijk voor. Op een werkdag kan de werkgever ook kiezen voor een georganiseerde reis waarbij de aanbieder gedeeltelijk verantwoordelijk is voor eventuele ongelukken die niet door eigen onverantwoordelijk gedrag ontstaan. De kosten van een georganiseerde reis en groepsverzekering kunnen voor een werkgever soms hoog oplopen. Het risico dat er op een bedrijfsuitje iets gebeurt is mits er goed gelet wordt op reglementen en aanwijzingen op de plaats van de activiteit, relatief klein maar voor de werkgever mag en kan dit nooit uitgesloten worden. De keuze voor een bedrijfsuitje op een vrije dag is vanuit werkgevers oogpunt gezien de meest verantwoordelijke keuze voor het bedrijf. De werkgever kan zelf ontspannen meegenieten met de werknemers.
Het gehalte aan kalfsvlees is berekend op de receptuur 16%, de hoeveelheid varkensvleesingrediënten is 77%. De producent vraagt zich af hoe deze worst aangeduid moet worden, waarbij hij uiteraard de voorkeur geeft aan het gebruik van de labels 'kalfsleverworst'. Surimi is een eiwit afkomstig van verschillende soorten vis. Een voorbeeld daarvan is het Warenwetbesluit Voedingssupplementen, waarin is voorgeschreven dat de labels voedingssupplement voor dergelijke producten moet worden gebruikt. Dat viseiwit zelf is smaak en kleurloos. Door de surimi in bepaalde vormen te kneden en kleurstof en aroma toe te voegen, worden producten in de vorm van garnalen of krabsticks op de markt gebracht Soms worden dergelijke producten aangeduid als imitatiegarnalen of imitatiekrabsticks, maar een dergelijke labels maakt eigenlijk alleen maar duidelijk wat ze niet zijn. Het zijn geen garnalen en ook geen krabsticks. Een levensmiddel moet echter worden aangeduid met een benaming die duidelijk maakt wat het wel is. De hierboven omschreven producten moeten worden aangeduid met de benamingen Surimi met garnalensmaak dan wel Surimi sticks met krabsmaak. Het is, indien aan de voorschriften van artikel 7, derde lid, onder c, wordt voldaan, toegestaan om in plaats van smaak, de labels garnalen aroma of krab aroma te gebruiken. In dat geval moet de aromatiserende component in het aroma geïsoleerd zijn door fysische dan wel enzymatische of microbiologische procedes of door traditionele levensmiddelenbereidingswijzen, waarbij uitsluitend of vrijwel uitsluitend werd uitgegaan van de betrokken eet of drinkwaar, dus in deze voorbeelden van garnalen of krabvlees..